Las Korczakowski (Muzeum Treblinka i Polskie Stowarzyszenie im. Janusza Korczaka)
Projekt powstał w celu upamiętnienia Janusza Korczaka, jego współpracowników i podopiecznych, ofiar Obozu Zagłady Treblinka II.
Las tworzą drzewa sadzone przede wszystkim przez szkoły (patronem wielu z nich jest właśnie Janusz Korczak), jak również drużyny harcerskie i stowarzyszenia związane w jakiś sposób z tematyką projektu.
Ideą Lasu Korczakowskiego jest nie tylko stworzenie szczególnego miejsca pamięci, ale również coroczne spotkania. Każda z grup sadzących drzewo ma własną tabliczkę pamiątkową z mottem lub cytatem Korczaka, a ich przedstawiciele mogą brać udział w dedykowanych lekcjach muzealnych i oczywiście symbolicznym podlewaniu roślin. Las jest żywym dowodem na to, że dawne idee wciąż żyją i są aktywnie pielęgnowane.
Janusz Korczak (Henryk Goldszmit) – 1878-1942 lub 1879-1942 (data niepewna)
Pochodził z rodziny związanej z Haskalą (żydowski ruch oświatowy zakładający większe otwarcie m.in. na inne kultury i edukację świecką). „Janusz Korczak” jest psuedonimem zapożyczonym z „Historii o Janaszu Korczaku i pięknej miecznikównie” Józefa Ignacego Kraszewskiego.
Od dziecka wrażliwy, marzył o lepszym świecie. Jednym z jego pierwszych wielkich planów stało się założenie pisma, w którym publikowane byłyby teksty odrzucone w innych redakcjach. Sam również tworzył – Króla Maciusia Pierwszego zna chyba każdy, a literatura towarzyszyła Korczakowi całe życie…
Zawodowo związał się jednak z medycyną, a jego pacjentami były głównie dzieci. Jako doświadczony pediatra w 1912 roku został dyrektorem Domu Sierot w Warszawie (założył go wspólnie ze Stefanią Wilczyńską), a w 1919 związał się również z Naszym Domem w Pruszkowie. W 1942 roku zajął się też internatem dla sierot, znajdującym się przy ulicy Dzielnej w Warszawie.
6 sierpnia 1942 Korczaka wraz ze współpracownikami i dwustoma wychowankami z Domu Sierot wywieziono do Treblinki.
Maciuś wysoko podniósł głowę, żeby wszyscy widzieli, że oczy ma suche, tylko brwi zmarszczył. A patrzy na niebo, na słońce.
Nie słyszy nawet, nie widzi, co wkoło się dzieje. Inne pytania głowę jego zaprzątają:
— Co stało się z Klu-Klu? Gdzie Antek? Dlaczego smutny król go zdradził? Co stanie się z jego państwem? Czy zobaczy się z ojcem i matką, gdy kula pozbawi go życia?
Janusz Korczak
„Król Maciuś Pierwszy”
Wstępny projekt Lasu: Monika Samuel, Bartosz Kowalski oraz Aleksandra Kowalska pod merytoryczną opieką dyrektora Edwarda Kopówki
Źródła:
https://muzeumtreblinka.eu/las-korczakowski/ (informacje i zgłoszenia)
https://muzeumtreblinka.eu/informacje/biografia/
https://ipn.gov.pl/pl/historia-z-ipn/214228,Janusz-Korczak-pedagog-wychowawca-lekarz-i-pisarz.html